commissioning & performing
|
ABOUT
Through works by Julius Eastman and Frederic Rzewski, this concert explores physical imprisonment, social marginalization, and ideological restriction, and the music that emerges in response, realized through the sustained focus and collective intensity of EMC’s performers. Julius Eastman’s Gay Guerrilla channels a radical vision of self-determination and sacrifice, fusing minimalist composition with uncompromising expressive force. Eastman described a 'guerrilla' as someone willing to sacrifice their life for a point of view, a concept embodied in the work’s relentless drive and refusal to soften its message. One of the few openly gay Black composers recognized within the New York avant-garde of the 1970s and 80s, Eastman’s music remains urgent and resonant today. Frederic Rzewski’s diptych of Coming Together and Attica, was written in response to the 1971 Attica Prison Riots, one of the most deadly prison riots in U.S. history. Inmates of the prison revolted and took control, foremost among their demands was the recognition of their right "to be treated as human beings."Coming Together, which Rzewski described as “about being as free as possible in an extremely confining situation,” sets words from a letter written by prisoner Sam Melville shortly before he was killed during the Attica uprising. Attica, intended to follow Coming Together, offers a counter-image in the form of a single sentence spoken by a survivor, “Attica is in front of me.” Though conceived as a pair, these works are rarely performed together today, making this program both historically faithful and unusually powerful.
COMPOSERS: Rebecca Driesmans, Siebe Thijs • EXTENDED MUSIC COLLECTIVE: Nina Vanhoenacker (cello) , Stef Van Vynckt (harp) • TEXT: Mahmoud Albishtawi
ABOUT
“Als er mit milder Hand, Was jener nötig ist, uns reichlich zugewendet.” Drie paar zachte handen voelen, strelen, kneden, plukken, scheuren, pellen of vangen. Ze bewegen op en neer, van binnen naar buiten — soms als één vloeiende beweging, soms als een zwerm wriemelende vingers. Op zoek naar wat een zachtere hand kan betekenen voor de andere. Op zoek naar wat het goede nog van het kwade kan onderscheiden. De Bach-cantate Brich dem Hungrigen dein Brot (BWV 39) vormt zowel muzikaal als inhoudelijk het startpunt voor een artistieke dialoog over naastenliefde en mutual aid. Extended Music Collective (Stef Van Vynckt - harp, Nina Vanhoenacker - cello), Rebecca Driesmans (stem, synths, compositie) en Siebe Thijs (compositie, elektronica) duiken in een muzikale kruisbestuiving die menselijke mildheid (en vooral het ontbreken ervan) onderzoekt en in vraag stelt. Dichter Mahmoud Albishtawi treedt in dialoog met het libretto en formuleert een persoonlijke tegenstem op het klassieke beeld van de weldoener of de held. Op de scène wordt een scenografie ontwikkeld waarbinnen muziekinstrumenten, objecten, texturen en lichamen een geheel vormen. Ze laveren voortdurend tussen klankinstallatie en sculptuur, tussen verstilling en eruptie.
ABOUT
Extended Music Collective presenteert Translating Myself and Others, met wereldpremières voor fluit, cello en harp van onder andere Pulitzer Prize finaliste Leilehua Lanzilotti en Jason Eckardt. Leilehua Lanzilotti’s compositie, Translating Myself and Others, is geïnspireerd door het gelijknamige boek van Jhumpa Lahiri. Het werk verkent thema's als verbondenheid, ballingschap en de complexe metaforen van vertaling – niet alleen in taalkundige zin, maar ook cultureel. Elk deel van de compositie is gebaseerd op een unieke invalshoek uit Lahiri’s boek, zoals "deuren openen en sluiten" of "experimenteren met kwetsbaarheid". Lanzilotti slaat met innovatieve technieken en klanktexturen bruggen tussen de instrumenten en verkent wat vertaling betekent in muziek. Jason Eckardt’s werk, Between the sphinx and the bank vault, there is a taut thread that pierces the heart of all poor children, is gebaseerd op Federico García Lorca’s gedicht Danza de la muerte. Dit gedicht, geschreven in 1929 tijdens Lorca’s verblijf in New York, reflecteert op de beurscrash en de Grote Depressie. Eckardt vertaalt Lorca’s emotionele beelden naar een krachtig geluidslandschap, waarin de spanningen en echo’s van het verleden een hedendaagse urgentie krijgen. Deze werken bieden een boeiende reflectie op vertaling, geschiedenis en de menselijke conditie, gepresenteerd in vernieuwende kamermuziek.
ABOUT
David Lang (VS, 1957) is componist en mede-oprichter van het Amerikaanse ensemble Bang on a Can. Zijn muzikale creaties hebben de neiging om de grenzen tussen genres te doorbreken, en Death Speaks is geen uitzondering. EMC creëert een frisse interpretatie van Death Speaks, in samenwerking met de componist herwerkt voor harp, piano, cello en sopraan. De componist, doordrenkt van de hedendaagse muzikale scene, benadrukt zijn verbinding met het verleden, vooral met de werken van Schubert. Lang werd geïnspireerd door het verhaal van Het meisje met de zwavelstokjes van Hans Christian Andersen en de structuur van Schuberts Tod und das Mädchen. Death speaks geeft een stem aan het personage van de dood. Ondanks de donkere thematiek belooft het een troostende ervaring te zijn. We creëren de intieme sfeer die doet denken aan de setting van een jazzclub met ‘comforting’, ‘lovesong-like lyrics’. Langs reflecties over de dood als personage, dat ons in onze eigen taal vertelt wat we in de wereld na dit leven kunnen verwachten, weerspiegelen de diepte en gelaagdheid van Death Speaks. Zijn verkenning van de gesprekken tussen de levenden en de dood brengt een eigentijdse dimensie, passend bij de huidige muzikale sensibiliteit. EMC, met zijn reputatie voor het kleuren buiten de lijntjes en het omarmen van diverse muzikale genres, belooft een boeiende uitvoering waarin Death Speaks tot leven komt in een nieuw en uitdagend klanklandschap. Het ensemble omarmt niet alleen de muzikale erfenis van Schubert maar trekt ook de lijn door naar de moderne tijd, waar indierock de gevoeligheid van de klassieke muziek omarmt.
|
ABOUT
Met Last Call benadert het Extended Music Collective de klimaatproblematiek vanuit een muzikaal artistiek perspectief. Aan de hand van het cureren van een verscheidenheid aan composities ontwerpt het ensemble een elektro-akoestische concertervaring die zowel inhoudelijk als sferisch een brede blik aanreikt en het klimaatthema in al zijn benaderingen aanschouwt.
Last Call tracht op die wijze een globale, brede visie uit te dragen en concipieert die visie in een drieluik: 1. Heden: dialoog tussen de mensheid en de aarde, klimaatverandering, schadelijke impact van de mens; 2. Toekomst: een dystopisch, apocalyptisch en realistisch toekomstbeeld van ons bestaan; 3. Verleden: melancholische herinnering (aan de schoonheid van de natuur). De titel van het project symboliseert een finale oproep tot actie. Hoewel we met Last Call een noodkreet uitroepen, ligt de kracht van het project in de ruimte die we laten voor de interpretatie en beleving van alle betrokken actoren (componisten, muzikanten en publiek). In zekere zin streven we naar een tabula rasa, een kans om een quasi utopische, nieuwe relatie tussen mens en natuur te tekenen – in lijn met de boog die doorheen het concert uitgebouwd wordt. met steun van 
ABOUT
J’ai respiré... J’ai respiré pour... à cause de...
Een mens ademt. Soms onhoorbaar, soms luidkeels. Soms heel intiem, soms extreem uitwendig. Maar wat betekent het om vandaag te ademen? Wat betekent het om vandaag te leven, of net niet te leven? Siebe Thijs (1999) creëert een interdisciplinaire muziektheatervoorstelling op tekst van Sony Labou Tansi (1947 - 1995), een Congolese dichter die tot de Afrikaanse avant-garde kan gerekend worden. Zangeres Herlinde van de Straete (1999) en muzikanten Stef Van Vynckt (harp) en Nathalie Van Meirvenne (fluit) van EMC - Extended Music Collective verklanken en verbeelden een inwendige zoektocht naar het bestaan, naar het onderbewuste van de mens en zijn interactie met de buitenwereld. Abstracte videobeelden van visueel kunstenaar Paulius Šliaupa (1990) en elektronische soundscapes gaan in interactie met de vraagstellingen van de drie personages op het podium. in samenwerking met 
ABOUT
It's been far too long, my dear is an ode to fragility and brokenness. The first half of the piece is a soundscape of sweet harp clusters, a slightly sinister buzzing vibraphone, a repeated piano descent that slowly comes to seem eternal, and a cello that is trying it's best to speak and make sense. While a sort of progress can almost be perceived over this section, there is a sudden shift halfway through that transforms the piece into a sweet lullaby. But the inevitability of the piano still lurks in the background, preventing the music from becoming the most extreme and saccharine version of what it can be. In doing so it adds depth, sincerity and an almost pathetic quality that breaks the heart. |
|
Extended Music Collective (EMC) is a boundary-pushing ensemble and creative collective dedicated to commissioning, performing, and co-creating new music that defies category and ignites conversation. Rooted in adventurous curiosity and collaborative spirit, EMC operates at the intersection of contemporary music, interdisciplinary art, and cultural urgency.
EMC’s work spans world premieres, cross-art collaborations, and deeply transformative performances with composers and innovators such as Leilehua Lanzilotti, Jason Eckardt, Baldwin Giang, Kalaisan Kalaichelvan, and many others — alongside artists from a wide range of disciplines, including choreographer Marie Lévêque, visual artist Paulius Sliaupa, poet Mahmoud Albishtawi, live-video performance artist Sigi Torinus, and singer-songwriter Rebecca Driesmans. From radical reinterpretations of figures like Julius Eastman and David Lang to newly commissioned works that unlock untold expressive possibilities. EMC’s programs pair visionary voices with adventurous interpretation, weaving together acoustic prowess, live electronics, theatrical weight, and bold new sonic landscapes. The collective’s work has been recognized internationally through a Harvard University Fromm Music Foundation grant, multiple residencies at Banff Centre for Arts and Creativity (CA), a residency at Avaloch Farm Music Institute (US), and an upcoming residency at Britten Pears Arts (UK), alongside projects at the American Academy in Rome (IT) and collaborations with the Herbert Foundation in Ghent. EMC has presented its work at leading international platforms including Darmstädter Ferienkurse (DE) and SoundSCAPE Festival at Fondation Hindemith (CH), and was awarded First Prize (Chamber Music) at the Fondazione Flavio Vespasiano International Competition for the Interpretation of Contemporary Music (IT), affirming its commitment to fearless, deeply considered performance. Driven by an expansive vision of what a contemporary music collective can be, EMC functions as an interdisciplinary, collaborative hub, embracing research, residencies, and shared artistic agency through a cooperative and co-creative ethos. We commission artists across borders, disciplines, and mediums — centering both emerging voices and established artists in active dialogue with 21st-century musical thought. EMC strives not only to perform new works, but to build ecosystems where ideas grow, collide, and resonate outward. Whether reshaping familiar forms or amplifying new ones, the collective pushes against tradition in service of a future that is vibrant, inclusive, and alive with possibility. our performers | Stef Van Vynckt | harp Nina Vanhoenacker | cello Ward De Vleeschhouwer | piano Franches Dhont | soprano Nolan Ehlers | percussion Zoe Markle | double bass Sara Di Costanzo | flutes NL
Extended Music Collective streeft ernaar nieuwe componisten te integreren binnen een gevestigde hedendaagse concertervaring. EMC zet de norm voor wat een voorstelling definieert opzij en zoekt naar samenwerkingsverbanden waarin de musici nauw samenwerken met zowel jonge componisten als gerenommeerde namen van over de hele wereld. Het is onze missie om diversiteit in het werkveld te integreren en aan te moedigen en om sociaal relevante aspecten van de mensheid naar het podium te brengen. EMC creëert banden die de afstand tussen schepper en uitvoerder verkleinen tot interdisciplinaire relaties en wereldwijde vriendschappen. Het opnemen van muziek van over de hele wereld versterkt de visie van het creëren van een wereldwijd geïnformeerd publiek. Onze performers schrikken niet terug voor een avontuurlijk programma waarin flexibele combinaties worden verweven met solo-optredens, of het nu akoestisch is of begeleid door live elektronica. FR
Extended Music Collective s'efforce d'intégrer de nouveaux compositeurs dans une expérience de concert contemporain bien établie. Mettant de côté la norme de ce qui définit une performance, EMC recherche des collaborations dans lesquelles les musiciens travaillent étroitement avec de jeunes compositeurs ainsi que des noms renommés du monde entier. Notre mission est d'inclure et d'encourager la diversité dans le domaine et de s'efforcer d'apporter sur scène des aspects socialement pertinents de l'humanité. L'EMC crée des liens qui réduisent la distance entre le créateur et l'interprète à des relations interdisciplinaires et à des amitiés mondiales. L'inclusion de la musique du monde entier renforce la vision de la création d'un public informé au niveau mondial. Nos interprètes n'ont jamais peur d'un programme aventureux où des combinaisons flexibles sont entrelacées avec des performances en solo, que ce soit en acoustique ou accompagné d'électronique en direct. |
